Morgen gaan we weg uit Bangkok. En dat is misschien ook wel lekker, Bangkok is nog steeds heel cool, maar de stad kost ook ontzettend veel energie. Hoe langer we hier zijn hoe erger. En we zijn er pas 4 dagen. Teveel schattig-Engels-sprekende-locals die je elke keer weer met een ingewikkelde truc proberen te rippen.

De meest bizarre was misschien nog wel een meneer die ons een paar bezienswaardigheden liet zien op de kaart. Hij waarschuwde ons voor Tuktukchauffeurs die teveel geld vroegen. Hij zei dat zijn zojuist voorgestelde rondje hooguit 40 baht (zo’n 80 cent) zou moeten kosten per Tuktuk. Achteraf begrepen we dat hij stiekempjes zijn Tuktukbuddy belde terwijl hij ons aan het lijntje hield. Bij ‘puur toeval’ reed er een Tuktuk langs die hij voor ons aanhield. Er stapte een obscuur uitziende Thai uit, en toen was het voor ons duidelijk dat het tijd was verder te gaan. Dit ritje ging géén 40baht-ritje worden. Gelukkig kunnen we heel goed weglopen. Dapper als we zijn.

Ik wind me er telkens best over op en baal ervan dat die paar rotte appels het zoveel moeilijker maken om nog neutraal en vriendelijk te staan tegenover mensen die je aanspreken. De honderden tuktuk- en taxiritten die je op straat opgedrongen krijgt wennen, nee zeggen is makkelijker. Maar mensen die je vragen waar je vandaan komt, hoelang je in Bangkok bent etc. gaan echt op de zenuwen werken. Die zijn ook erg hardnekkig. Taxiritten zijn vervelend omdat je telkens moét onderhandelen: op de meter rijden (ritten waar we op de heenweg 65 baht op de meter voor betalen worden ons op de terugweg voor 200 baht aangeboden). En zelfs dan loont het de moeite om mee te kijken naar de route die de taxichauffeur rijdt, rondjes rijden vinden ze leuk.

Maar goed, dat hoort bij de ervaring van de toerist in de grote stad natuurlijk. En we zijn ook een makkelijke prooi met ons rugzakje, camera in de hand en naïeve blik . We kunnen er wel over huilen, maar Bangkok blijft een toffe stad. En het is altijd fijn te bedenken dat de afzetterij vaak om een euro, hooguit twee gaat. Lekker puh.

Maar we zijn er nog! Vandaag naar de Weekend Market gegaan. Teleactijden aangehouden voor het opstaan om de hitte voor te zijn (07.30 eruit… op vakantie man!). Volgens mij waren we er al rond kwart voor 10, nadat we onze eerste skytrain rit namen. En dat is mooi! In een ge-airconditionede hoge metro over de stad rollen.

De Weekend Market was heet en druk, zoals verwacht, maar ook erg leuk om te zien. Rond een uurtje of 12 begon de temperatuur te erg te worden, toen namen we toevlucht in het parkje ernaast. Daarna keerden we weer hotelwaarts om een verfrissende duik in het zwembad te nemen. Nu kan dat nog.

Morgen pakken we namelijk de bus naar Khao Yai National Park. Ik hoop dat we vanuit daar naar wat kleinere plekjes kunnen gaan om alle stadsgekte even te vergeten… Tot dan!