Na afscheid genomen te hebben van ons vaste pannenkoekvrouwtje in Chiang Mai zitten we nu in Pai! Een klein stadje op zo’n 3-en-een-half uur rijden vanuit Chiang Mai. Voor zo’n klein stadje zijn er veel toeristen, en dus ook leuke barretjes en restaurantjes. Waaronder favorieten: ting-tong en het schattige whiskey station.

De eerste dagen hebben we vooral de hitte gemeden door overdag toevlucht te zoeken in ons bijzonder comfortabele guesthouse. Onder andere door een klein ongelukje van David, waarbij hij de dood in de ogen heeft gekeken zonder te knipperen. Teen heel lullig gestoten vlak voor het politiebureau. Het stukje nagel dat eraf kwam kon hij ruilen tegen een ritje achterop de pliesie-motor naar het ziekenhuis. David is nu gehandicapt met een halve linker-grote-teennagel.

Het artistieke en muzikale Pai is een fijne afwisseling na het drukkere (maar niet te drukke, hoor!) Chiang Mai. De sfeer is hier gemoedelijk. ’s Avonds koelt het bijzonder prettig af, waardoor de hitte overdag prima te overleven is. Iedereen is overdag toch weg of aan het slapen, en ’s avonds loopt iedereen rond. Goed ritme. Veel verschillende soorten mensen ook, van Britse drankjongeren tot hippies en familietjes. We zijn hier ook nog een ouwe bekende uit Pakchong (remember?) tegen het lijf gelopen. Thailand is klein!

Vandaag hebben we een scootertje gehuurd! Voor slechts 100 batjes (2 euro?) de hele dag crossen op een benzinetank die je vol gooit voor 60 batties. Het rondrijden was erg goed, met z’n tweeën op het scootertje (chauffeur voor-, cameraploeg achterop). Veel gezien. Filmpje bewijst.

Scooterfilmpje from David G on Vimeo.

Morgen naar Chiang Rai (R!), en vanuit daar met de boot door naar Laos zoals we beloofd hadden. Plaatjes kijken, d’r staan nieuwe op!

Doehoei!