Eerst een filmpje! Dan verhaaltje.
Uitzicht van het hotel in Sapa, moto bij Ninh Binh (eerst kippendorpje, dan platteland), ferry van Haiphong naar Cat Ba, bootje bij Halong Bay, onbegrijpelijk vleesschouwspel bij Bac Ha flowermarket, busritje van flowermarket naar Sapa, silly walk van onze gids, meeliften in de laadbak bij Sapa.

Sapa

Van Hanoi naar Sapa kost de nachttrein 9 uur. Die uren kun je naargelang je budget spenderen op een houten bank, een zachte stoel, een hard bed of een zacht bed. Wij kozen voor de zachte stoel, voor de perfecte balans tussen budget en comfort. Dat er 9 uur lang een Vietnamees 0p een plastic krukje in het gangpad naast ons zat geeft goed aan hoe men hier denkt over zo’n balans.

Maar goed, we kwamen aan in Sapa! In de bergen, en bergen kregen we. Ons hotel had namelijk een super uitzicht over een dal met groene bergen en kenmerkende rijst-terrasjes (zie YouTube filmpje). Sapa zelf is wel oké, er zijn heel veel verkoopvrouwtjes die je lastig blijven vallen, veel hotels en Westerse restaurantjes, maar diep weggestopt kun je nog best de Vietnamese eethokken vinden. Vrijdag kwamen we aan, zaterdag lummelden we wat en zondag gingen we naar Bac Ha voor de wekelijkse flowermarket waar alle bergstammetjes uit de omgeving naartoe gaan. En busjes toeristen. De helft van de markt bestond namelijk uit de bekende souveniertjes met bijbehorende verkopers (you buy somsing from meee?), en de andere helft bestond uit eten, groente en vlees, en veemarkt. Kleurrijk was het wel.

En dan? We hadden nog twee dagen over als we woensdag in Hanoi wilden zijn om donderdag te vliegen. Die konden we doorbrengen in de bergen, want dat is de reden dat je naar Sapa gaat natuurlijk. Na veel wikken en wegen boekten we een two-day trip met homestay bij ons hotel; de makkelijke maar riskante optie. Hotels verkopen namelijk niks meer dan kaartjes voor obscure toeristenbureautjes. Zelf weten ze niks van wat ze verkopen.

Maar! De volgende dag leek goed te beginnen. Onze groep bestond uit drie westerse toeristen (incluis ons) en één clown met een cowboyhoed én een silly walk (zie YouTube) die ons vertelde dat hij onze gids was. Met dit gezelschap stapten we in een jeep die ons naar het startpunt van de wandeltocht bracht. We liepen al gauw door een heel mooi dal, op de voet gevolgd door hmong verkoopvrouwtjes, en met in de verte zo nu en dan een andere groep toeristen.
Na enkele kilometers raakten we deze groepen kwijt, en daarmee geleidelijk ook de mooie omgeving (of andersom?). Voor we het wisten klommen we langs kale bergwanden en over het bouwterrein van Vietnamese bouwlieden die druk bezig waren in de bergen te graven, wegen aan te leggen en ingewikkelde buizenstelsels te bouwen. Of zoals onze Spaanse medereiziger omschreef: ‘Completely destroying the mountain‘. Inderdaad. Vanuit ons homestaydorpje hadden we een goed zicht op de kapotte bergen. De dag erna zouden we langs dezelfde weg terug moeten klimmen, maar dat ging er bij ons niet in. Na hilarische pogingen onze wens voor een ander pad uit te leggen (onze cowboy zei namelijk altijd maar yes of okay als hij ons niet begreep) kwamen we zelfs zo ver dat we zijn baas gingen bellen (tot zijn onvrede, vermoedelijk?), die meteen onze klacht begreep en een andere route voorstelde… De veelbelovende ‘main road‘ ging het worden! Wederom tot vermoedelijk onvrede van onze gids, want tot de volgende morgen probeerde hij ons op andere gedachten te brengen. Zijn industriegebied klim was 2 kilomèt, en onze prachtige mainroad zou 7 kilomèt zijn…

De volgende dag was het na een ijskoude duik bij een waterval tijd voor onze main-road tocht. Na een kilometer of vijf vond onze gids het dan toch te bont worden, en hield hij een mini-vrachtwagentje aan die stenen en zand aan het vervoeren was. Onze laatste twee kilometer zaten we op deze waardevolle lading in de laadbak van het uitzicht te genieten!

En zo kwam ons Sapa avontuur tot een eind, dezelfde avond keerden we namelijk terug  naar Hanoi. Om op David’s verjaardag bij te slapen van de treinrit en wat Bia hoi te drinken om de hoek. Dat was Vietnam voor ons! Straks checken we uit bij ons hotel, en vanavond om 21 uur vliegen we naar Singapore! Dag Vietnam, daahaaag!