David en Anke’s reis zou niet compleet zijn zonder doldwaze avonturen down unda. Zoals een week lang in de achterbak van een auto leven. Dat kwam voor elkaar, nadat we onze schaars-uitgerustte Ford Falcon stationwagon ophaalden in Melbourne. Na een tweetal noodzakelijke low-budget slaapzakken aan te schaffen spendeerden we onze eerste nacht op een parkeerplaats, in de slaapzak op de voorstoelen met lange broeken, sokken en vesten aan. De tweede nacht kozen we lafjes voor de comfortabelere achterbak en een camping, waar de kangoeroe’s vrolijk rondsprongen en het kampeerterrein verdomd goed voor ons in de gaten hielden.

Zo zag onze roadtrip eruit. Overdag rijden, als het even kan voor het donker is (ong. 5 uur / half 6) een slaapplek vinden – of dat nu een camping is of een gratis ‘resting area’ (stop, revive, survive!) – dan wat eten koken en rond een uurtje of 7 à 8 een boekje lezen en slapen om de volgende ochtend veel te vroeg wakker te worden van de kou. Kampeerstijl met gaspitje en vieze oploskoffie. Vanaf Melbourne trokken we zo langs de kust naar de Blue Mountains ten westen van Sydney waar Britse backpackers weken rondlopen (na een korte tussenstop in Sydney om een klein mankementje aan ons huisje op vier wielen te laten repareren).

Zo hebben we al veel van de verschillende natuur van dit deel van Australië kunnen zien, bossen, stranden, meren, bergen, heuvels, geel en groen. Bij de Blue Mountains spendeerden we twee nachten op een goedkope camping in the middle of nowhere aan een groot meer. De nachten waren er zo donker (op ons zelfgestookte kampvuurtje na) dat we ’s nachts honderdmiljoenen sterrenzwemen konden zien (de melkweg!) die we tot onze grote frustratie niet op foto vast konden leggen (zelfs niet met 15 seconden sluitertijd ). Niet alleen waren de nachten donker, ook waren ze bijzonder koud, maar met 3 lagen (of 4 als je onze kleren meetelt) overleefden we nacht na nacht. Weinig comfortabel wel, maar een tentje opzetten was echt effe teveel gevraagd.

Maar goed, onze ruggen en heupen konden deze levensstijl niet al te lang volhouden, en gelukkig diende onze volgende bestemming zich aan: Newcastle. Daar zitten we nu (ofja, een paar kilometer eronder) bij tante Claire en oom David. Het is hier warmer, er is een wii, en heel lekker eten (onze eerste kangoeroe BBQ zit er al op), dus we vermaken ons prima! Australië voelt zo na Azië wel echt aan als een ander reisje, misschien ook een beetje vanwege de kou, het Westerse, de taal, de familie, etc. Huis komt nu echt wel dichterbij, maar dat vinden we eigenlijk best wel heel prima. Tot gauw hè! Binnenkort heffen we onze pilzen hoog.